اخبار
کاهش شنوایی، از پیشگیری تا درمان

چگونه از ابتلا به کاهش شنوایی، پیشگیری کنیم؟ در صورت ابتلا به این بیماری، راه یا راه های درمان آن چیست؟

روابط عمومی دانشگاه علوم پزشکی قزوین، پاسخ به این دو سوال و سوال هایی از این جنس را از زبان دکتر نقی رحمانی جراح و متخصص گوش و حلق و بینی - که در مرکز آموزشی و درمانی قدس مشغول مداوای بیماران مراجعه کننده به درمانگاه تخصصی مرکز می باشد - ، در قالب مصاحبه ای توسط رمضان شهسواری کارشناس روابط عمومی این دانشگاه در مرکز ذکر شده، برای شهروندان تهیه کرده است. متن این گفتگو، به شرح زیر است:

آقای دکتر، علت کاهش شنوایی به چه چیزی هایی بستگی دارد؟

باید دانست که در شنوایی سه بخش مهم وجود دارد. بخش اول شامل: ساختمان گوش خارجی، میانی و داخلی است. بخش دوم شامل عصب شنوایی و بخش سوم شامل مراکز شنوایی در سیستم مغزی است. اختلال در هر کدام از قسمت های فوق، عامل کاهش شنوایی می شود.

ابتدا در مورد گوش: گوش خارجی که از لاله گوش، مجرای خارجی و پرده آن تشکیل شده است، اگر به هر دلیلی، هر کدام از این موارد نتوانند نقش خود را ایفا کنند، اختلال در شنوایی ایجاد می شود. مجرای خارجی گوش به دلایل مختلف می تواند عامل اختلال در شنوایی شود، اختلالات ساختمانی و مادرزادی، مانند: آتریزی گوش، مانع از انتقال طبیعی صدا خواهد شد.

تجمع ترشحات طبیعی گوش(سرو  من) عامل انسداد مجرای گوش می شود. التهابات و عفونت های مختلف که مجرای خارجی گوش را درگیر می کنند، گاهی به علت تجمع ترشحات، عامل کاهش شنوایی می شوند و گاهی اِدم و تورم مجرای گوش، عامل انسداد مجرای گوش می شود. مانند: کورک (دمل چرکی) در مجرای گوش. در موارد نادر، تومورهای درگیر کننده مجرای گوش، عامل انسداد مجرای گوش می شوند.

پرده گوش که نقش خاصی در سیستم شنوایی دارد در صورت سوراخ شدن عامل کاهش شنوایی می شود. در گوش میانی که زنجیره استخوانی نقش قابل ملاحظه و اصلی را دارد، در صورت تخریب و از بین رفتن اتصال زنجیره استخوانی یا سفت شدن مفاصل بین استخوانچه ها، شنوایی کاهش قابل ملاحظه ای خواهد داشت.

تجمع مایع در گوش میانی، به هر دلیل یکی دیگر از عوامل کاهش شنوایی است. گوش داخلی دارای ساختمان بسیار پیچیده ای است که به هر دلیلی، اختلال در سیستم طبیعی آن، مشکل جدّی در شنوایی ایجاد می کند و در صورت تخریب قابل ملاحظه ساختمانی آن، گاهی کری مطلق بوجود می آید. اگر عصب شنوایی دچار مشکل شود یا وجود نداشته باشد، کری مطلق و عمیق را خواهیم داشت. با تخریب یا عدم عملکرد طبیعی هسته های مربوط به سیستم شنوایی و مراکز شنوایی در مغز، کاهش شنوایی عمیق را خواهیم دید.

سیر مراحل درمانی این بیماری به چه صورت است؟

برای هر کدام از علل ایجاد کننده کاهش شنوایی، درمان خاصی وجود دارد. در موارد مادر زادی، نوزاد از همان ابتدا مشکل خواهد داشت که با انجام معاینات خاص در همان بدو تولد، به طور غالب، مشکل مشخص خواهد شد.

بیماری های التهابی که گوش خارجی را درگیر می کند، با درد و گاهی ترشح از گوش و علائم عمومی، یک بیماری التهابی مشخص می شود. تجمع ترشحات در گوش خارجی، عامل انسداد مجرا می شود که به هنگام استحمام یا شنا افزایش حجم یافته و با احساس پُری گوش و گاهی هم درد، خود را نشان می دهد.

   

تومورهای درگیر کننده مجرای گوش به صورت اختلالات پایدار و افزایش پاینده نمایان می شوند. پاره شدن پرده گوش به صورت حاد با کاهش شنوایی و گاهی هم ایجاد وز وز گوش و درد نمایان می شود. اختلال در سیستم استخوانچه ها در صورتی که به دنبال ضربه باشد به صورت ناگهانی و در صورتی که مشکل تدریجی داشته باشد، کاهش شنوایی افزایش یافته را نشان خواهد داد. در مورد اختلالات گوش داخلی که بدنبال ضربه( تصادف، سقوط از ارتفاع یا برخورد جسم سخت به استخوان جمجمه) ایجاد می شود و گاهی هم اختلالات عروقی، عفونت ها،شوک صوتی و غیره، کاهش شنوایی دیده می شود.

آیا این بیماری قابل درمان هست؟

با توجه به پیشرفت علم، در عصر حاضر، به طور غالب، مشکلات ایجاد شده در گوش خارجی و میانی با جراحی یا درمان دارویی قابل درمان است. در صورتی که گوش داخلی دچار مشکل شود با کاشت حلزون می توان بیمار را نجاد داد. در مورد مسیر عصب شنوایی و مراکز اولیه شنوایی در مغز، دانشمندان به پیشرفت های نایل شده اند و گاهی با جراحی و کاشت دستگاه مخصوص می توان بیمار را نجات داد.

چه افرادی بیشتر در معرض این بیماری قرار دارند؟

اولین گروه، جنین است که در اثر عفونت های دوره بارداری در خطر می باشد. البته در هر سنی، افراد خاصی در معرض کاهش شنوایی خواهند بود. به طور مثال: کودکی که در اثر حساسیت بینی یا بزرگی لوزه سوم، دچار اختلال در عملکرد شیپور استانس شود، در معرض خطر است. ترومای صوتی( صدای بلندتر از 85db ) نیز یکی از علل ایجاد مشکل است. عفونت های مجرای گوش، ضربه به پرده گوش به هنگام شنا، وارد کردن جسم خارجی نوک تیز به داخل گوش به هنگام خارش گوش، تصادفات، سقوط و غیره، برخی از عوامل است که در بزرگسالان، باعث در معرض قرار گرفتن افراد خواهد شد.

توصیه خاصی دارید؟

شنوایی یکی از نعمت های خداوند متعال به انسان است که در صورت اختلال ارتباط انسان با محیط، دچار مشکل می شود. بنابر این، توصیه می شود در مراقبت از آن بیشترین دقت، به کار برده شود. در مورد نوزادان، معاینات پزشک، در بدو تولد توصیه می شود و در دوران شیر خواری، باید دقت کرد که آیا شیرخوار به صدا و تحرکات محیطی واکنش نشان می دهد یا نه؟

در دوران کودکی، هر گونه علامتی دال بر کاهش شنوایی، باید به دقت بررسی شود. احساس پُری گوش، عدم توجه کودک و عدم درک صدای پایین، بالا بردن صدای تلویزیون، عدم موفقیت در پیشرفت تحصیلی و هر گونه مشکل دیگر باید والدین را هوشیار کند و پیگیری بیماری، از واجبات زندگی کودک است.

بزرگسالان نیز چنانچه با پُری گوش، احساس کاهش شنوایی، وزوز گوش، عدم تعادل، سرگیجه، عدم درک صدا در محیط شلوغ و ... مواجه شدند، باید به مراکز درمانی و متخصصان گوش و حلق و بینی مراجعه کنند تا معاینه کامل انجام شود. امید که با داشتن گوش شنوا، در درک خود و خدای خود موفق باشیم و شاهد معلولیت شنوایی نباشیم.        


آدرس سایت دانشگاه علوم پزشکی قزوین

www.qums.ac.ir

 
امتیاز دهی
 
 

بيشتر
تعداد بازديد اين صفحه: 58467
تعداد بازديد کنندگان سايت: 53410574 تعداد بازديد زيرپورتال: 77410 اين زيرپورتال امروز: 45 سایت در امروز: 56678 اين صفحه امروز: 35